Als je bovenstaand stukje hebt gelezen, begrijp me dan niet verkeerd: de garage heeft me geen slechte auto verkocht. Ze hebben me wel een auto verkocht die ver onder de maat was afgewerkt en afgeleverd, gevaarlijk bleek en zo nooit verkocht had mogen worden, zeker niet voor de prijs die ze ervoor vroegen. Het bedrijf waar het hier om gaat is Wouters Occasions, gevestigd in de Hoofdstraat te Rijen.

De bedoeling van deze pagina is niet om mensen af te raden daar naartoe te gaan voor een tweedehands auto of reparatie, maar uit te leggen hoe het verlopen is na de aankoop van deze auto. Na mijn ervaringen met deze garage, zullen ze mij daar echter nooit meer zien. Op deze pagina zal ik uitleggen wat er tot nu toe allemaal is misgegaan en hoe de garage in deze heeft "meegewerkt" om de klant tevreden te houden.

Zoals ook in het bovenstaand stukje staat is na twee jaar werk (voornamelijk door Erik) en geld uitgeven eindelijk het eind in zicht, de auto is technisch inmiddels in prima staat. Het voornaamste dat er nu nog moet gebeuren is de lak en de bekleding, als iemand hier goede tips voor heeft zijn ze natuurlijk altijd welkom. Laat ook een berichtje achter in mijn guestbook, altijd leuk om feedback van bezoekers te krijgen!

Introductie:

Zoals eerder vermeld op de 944 introductiepagina ben ik in augustus 2003 op zoek gegaan naar een andere auto. Mijn trouwe Opeltje Corsa uit '89 kwam niet meer door de keuring heen en het was tijd voor een stap(je) vooruit! Die Corsa had ik een paar jaar eerder met mijn broer gekocht bij garage Kerremans in Rijen, een prima garage en auto waar ik nooit problemen mee heb gehad, op de roestproblemen na waarop ie uiteindelijk werd afgekeurd.

Omdat ik bijna zonder extra kosten de Corsa kon rijden, had ik wat geld opzij kunnen zetten voor de volgende auto. Toen ik die dag op zoek ging had ik nog geen idee wat ik wilde hebben, geen merk, geen model, alleen een maximum prijs. Het enig dat ik in m'n hoofd had was dat het iets moest zijn wat je niet al te vaak ziet, sportief (qua uiterlijk en onder de motorkap) en gewoon fun om in te rijden. Dat was deze auto echt helemaal! Uit navraag bleek hij ook nog in de klasiekersverzekering te kunnen vanwege de leeftijd en het maximaal aantal kilometers per jaar dat ik ermee zou rijden, wat wil je nog meer. Na een spannende (eerste keer in iets met meer dan 100 pk!) maar korte proefrit besloot ik de auto te kopen. Tijdens de proefrit viel het me op dat het een behoorlijk ruwe auto was, veel (motor)geluid en trillende spiegels. Vreemd vond ik dat toen niet, ik was slechts een Corsa 1.2 gewend, nu zat ik in een Porsche met 160 pk!

Garantie:

De aankoop was weliswaar een risico als je geen tot weinig verstand van auto's hebt, maar de garage verzekerde mij dat de auto 100% technisch in orde was. Van de garage had ik ook begrepen dat de auto drie jaar binnen had gestaan als het hobby-project van de eigenaar, alles wat niet in orde was was ondertussen vervangen. Hij zag en ziet er van binnen en van buiten echt ontzettend goed uit. Dat ie uit '82 kwam kon ik in eerste instantie dan ook niet geloven. Van de garage kreeg ik de mondelinge toezegging dat er in geval van problemen in de eerste weken/maanden niet moeilijk zou worden gedaan over reparaties, dat zou in alle redelijkheid opgelost worden. Qua extra kosten hoefde ik in het eerste jaar niet op meer dan 300 euro te rekenen voor een kleine beurt en keuring, de auto was immers 100% in orde, daar stonden ze achter. Daar kwam ook bij dat ze in een dorp als Rijen een reputatie hoog hadden te houden. Tijdens de proefrit bleek er ook nog een gaatje in de uitlaat te zitten, die zou nog voor de aankoop zelfs vervangen worden. De auto werd ook afgeleverd met een nieuwe APK-keuring, zonder aantekeningen op het keurraport! Ik heb vervolgens met het volste vertrouwen de auto gekocht, de rest verliep echter niet zoals gehoopt. Toch heb ik nog steeds geen spijt van deze auto, vooral niet als ik erin rijd. Als ik mijn portemonnee open moet trekken is het wat pijnlijker, maar de ritjes in de auto en de blikken van de voorbijgangers zijn voldoende om deze auto niet zomaar meer weg te doen!

Eerste problemen:

Binnen enkele weken begonnen de eerste problemen: De lak , die er nog prachtig uitziet, verbleekt binnen enkele uren na aanraking met water. Volgens de garage was het de originele laklaag, dus zou een goede wasbeurt wel helpen, niet dus. Sinds die tijd staat de auto onder een hoes om de lak te beschermen, lekker praktisch. Vooralsnog heb ik geen betaalbare of praktische oplossing kunnen vinden, ook is gebleken dat de auto ooit een keer is overgespoten, maar wel zo goed dat het nauwelijks te zien is.

Bij het eerste snelwegritje begonnen de eerste mechanische problemen: het stuur trilde hevig bij 120 km/uur, 110 of 130 was geen probleem. Na aankomst op de plaats van bestemming bleken ook de koplampen niet meer dicht te willen blijven, ze bleven open en dicht gaan zonder te stoppen. Na datzelfde ritje bleek ook de kilometerstandteller kapot te zijn gegaan, waarschijnlijk door het hevige trillen. In dezelfde week bleef ook de koppelingspedaalsteeds vaker onderin hangen. Binnen enkele dagen zat de koppeling helemaal vast en kon ik niet eens meer rijden, de auto moest naar de garage gesleept worden. Daar zouden alle klachten nagekeken en opgelost worden.

Na bijna twee weken wachten was de auto klaar om opgehaald te worden. Hij reed weer! De cilinder van de versnellingsbak had het begeven, kan gebeuren, niet hun schuld. Wel werd mij doodleuk verteld dat de voorbanden vervangen waren, omdat deze zo poreus bleken dat het te gevaarlijk was om er mee te rijden. De auto (met een topsnelheid van 220 km/uur!) was dus verkocht met banden waarmee het niet verantwoord was om mee door te rijden, laat staan 220 km/uur. De trilling in het stuur werd volgens de garage veroorzaakt door platte kantjes aan de banden van het lange stilstaan de afgelopen drie jaar en moest door de andere banden opgelost zijn. De prijs van de reparaties viel nog mee, voor 150 euro was ik klaar. Later bleek waarom: de kilometerstandteller was nog steeds kapot, de koplampen waar hij ruim twee dagen mee bezig was geweest sloten nog steeds niet automatisch en de trilling in het stuur was er nog steeds en net zo erg. De koppeling werkte wel, hoera!

Second opinion:

Na reparatie bleek dus dat slechts één probleem was opgelost, de rest van de problemen waren om wat voor reden dan ook niet opgelost. Omdat ik na een aantal moeizame telefoongespreken steeds minder vertrouwen in de garage (en de auto) begon te krijgen besloot ik de auto ergens anders grondig na te laten kijken op gebreken, aandachtspunten, etc., een zgn. second opinion. Zijn eindconclusie was duidelijk, in de basis is het een prima auto, maar hij was erg slecht afgeleverd en er was in de laatste jaren erg ruw aan gesleuteld. Enkele voorbeelden die genoemd werden van het ruwe sleutelwerk waren:

• Luchtfilter geplet in het huis;
• Luchtfilterhuis opengescheurd en met kit en popnagels in elkaar gezet;
• Koolstof wielmoeren met een luchtsleutel aangedraaid;
• Uitlaat is dichtgelast, dus niet vervangen;
• Accu vastgezet met een stukje plastic;
• Kabelboom in erg slechte staat.
  

Reactie van de garage:

Na telefonisch uitgelegd te hebben dat ik een second opinion op de auto had laten uitvoeren en dat er in de eerste plaats een aantal punten geconstateerd waren die APK afkeur waren, kreeg ik te horen dat ik dan maar een keer langs moest komen om eea door te spreken. Op een zonnige vrijdagmiddag ben ik vol goede moed en goed voorbereid met mijn broer naar de garage gegaan. Daar zag ik ze een koplamp "monteren" met een hamer, gelijk zag ik het "ruwe sleutelwerk-lijstje" weer voor me. Na geduldig een minuut of tien te wachten kreeg ik eindelijk de gelegenheid mijn lijst te overhandigen met de vraag of hij hier een reactie op wilde geven. De lijst werd aandachtig bekeken en na een paar minuten werd me gevraagd wat ie daar mee moest. Ik wilde allereerst een reactie op de APK afkeurpunten, die kreeg ik ook:

• "De motorsteun was niet kapot toen de auto verkocht werd, die zal wel kapotgegaan zijn nádat de auto verkocht is." Hij wist sowieso niet eens hoe dat de steun er uit zou moeten zien of waar dat ie zat en al helemaal niet dat dit onderdeel rond de 150 euro kost. De motorsteun is ondertussen ergens anders vervangen en het verschil was echt ontzettend groot, nauwelijks nog motorgeluid in de auto, geen trillende spiegels en lostrillende onderdelen meer en een veel comfortabelere rit bij lage of hogere toerentallen. De motorsteun was wel degelijk kapot bij de proefrit, uit onwetendheid heb ik dit helaas niet als defect opgemerkt en gedacht dat dit hoorde bij zo'n auto;
  
• "Ruitenwisserbladen verslijten veel sneller als de auto stilstaat, dus die zullen wel versleten zijn na de aankoop door het stilstaan." Ik had tot dan toe nog geen 500 kilometer met de auto kunnen rijden, daarbij stond de auto altijd onder een hoes vanwege de eerdergenoemde lakproblemen en daardoor kon ik met regen nauwelijks rijden.

Deze opmerking was echt te veel. Omdat elk punt met zulke onzin van tafel geveegd werd, wilde ik weten of hij de lijst soms niet geloofde. De reactie was duidelijk:

• "Nee, ik geloof er nog niet de helft van." Vervolgens kwam een andere medewerker ons ongevraagd ook nog vertellen dat ie "nog veel meer punten op kon noemen dan de punten die op de lijst stonden", fijn bedrijf ben je dan.

Wat ik nu te horen kreeg was in ieder geval precies het tegenovergestelde van het verkooppraatje, datgene waar iedereen je voor waarschuwt. De intentie van de garage was ondertussen wel duidelijk, ze wilden niet toegeven dat een deel van de lijst hun verantwoordelijkheid was, al waren het maar de APK afkeurpunten. Getuige de ongevraagde opmerking van de medewerker is de auto dus ook nog bewust verkocht met allerlei gebreken. Na nog wat tegengas van de kant van mijn broer en het aanhoren van nog meer onzinnige antwoorden heb ik ze een prettig weekend gewenst en hebben we de garage verlaten om er nooit meer terug te komen.